Historyczna transakcja spekulacyjna – Czarna Środa

Coinquista
Dodane przez Coinquista
Ostatnia aktualizacja: 26 kwietnia, 2020

Spekulacje od zawsze przyciągały wielu potężnych graczy, a małym pozwalały stać się wielkimi. Potrafiły także zachwiać gospodarką silnego państwa, co udowodnił nam 16. września 1992 r. George Soros.

W 1979 r. powstał europejski mechanizm kursów walutowych (ERM), który miał na celu utrzymywanie kursów na zbliżonym poziomie. Zakładał on, że waluty krajów, które dołączyły do systemu będą się utrzymywały w wąskim przedziale +/- 2,25% od ustalonego kursu parytetowego. Finalnie sam system zmienił się w jednolitą walutę – euro.

Mimo przynależności Wielkiej Brytanii do Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, władze nie zdecydowały się na wdrożenie systemu. Stopy procentowe w kraju były ustalane na podstawie popytu, a nie celu inflacyjnego. Doprowadziło to do relatywnie niskich stóp procentowych i wysokiego wzrostu cen. Dopiero w 1990 r. za namową ówczesnego kanclerza skarbu, premier Margaret Thatcher podjęła decyzję o przystąpienie do ERM.

Funt brytyjski wszedł do systemu z wymianą 1:2,95 do niemieckich marek. Okres ten okazał się trudny dla utrzymania GBP w tak wąskich widełkach. Gospodarkę brytyjską dręczyły trzy czynniki:
– warunki inflacji trzykrotnie przekraczające inflację niemiecką,
– stopy procentowe na poziomie 15%,
– upadający Boom Lawsona.

Dodatkowo sytuacji nie polepszały ataki spekulacyjne na waluty z dolnych granic widełek i przebieg procesu łączenia RFN z NRD. Cały mechanizm ERM był nadwyrężony.

We wrześniu 1992 r. sytuacja była już bardzo poważna. Każdy skok GBP względem USD był dla brytyjskiego rządu nie do zaakceptowania. Ogromna część eksportu brytyjskiego była rozliczana w dolarach. Korekta kursu funta była konieczna, jednak przez mechanizm ERM – niemożliwa. Panowało też przekonanie, że funt jest mocno przewartościowany, a na ten temat wypowiadał się m.in. niemiecki Bundesbank.

Rynki finansowe zaczęły wykorzystywać sytuację pożyczając funty i kupując za nie marki niemieckie. 16. września 1992 r. to samo uczynił George Soros. Wraz z partnerem Stanley’em Druckenmillerem zaatakowali rynek z funduszem wynoszącym blisko 10 mld dolarów. To dobiło brytyjską walutę, a samo wydarzenie zyskało nazwę Czarnej Środy.

Tego samego dnia brytyjski rząd ogłosił wzrost stopy procentowej z 10 do 12% i obiecał dalszy wzrost do 15%. Miało to skłonić spekulantów do zakupu funta, jednak rząd dla rynku nie okazał się wiarygodny. Wyprzedaż GBP nabrała tempa przez panikę inwestorów, a kanclerz ogłosił, że Wielka Brytania do godziny 19:00 opuści ERM.

Te wydarzenia tak naprawdę rozsadziły ERM od środka mimo prób ratowania go w kolejnych latach. George Soros był uważany za winnego straty 3,4 mld funtów przez Bank Anglii, ale sam zarobił przy tym ok. 1 mld dolarów.

George Soros jest amerykańskim inwestorem i filantropem żydowsko-węgierskiego pochodzenia. W Europie Środkowej i Wschodniej jego działania dobroczynne mają miejsce w dużej mierze przez Open Society Foundations. W Polsce działa natomiast Fundacja Batorego, która ma na celu poprawę jakości demokracji, a także wzmocnienie roli instytucji obywatelskich w życiu publicznym. Za swoje zasługi zdobył wiele krajowych odznaczeń, a w 2018 r. stał się człowiekiem roku Financial Times.

Decentralizacja sieci kryptowalut zabezpiecza je od działań i wpływów jednego organu manipulującego wydobyciem i wartością. Jeden człowiek może zachwiać gospodarką państwa, jednak z całą siecią mógłby mieć problem. Dodatkowo wiele kryptowalut przed nadmierną inflacją chroni mechanizm halvingu

Czy krypto takie jak BTC mogą być aktywem bezpieczniejszym niż standardowe waluty? Jesteśmy ciekawi Waszej opinii!

Coinquista
Dodane przez Coinquista
Ostatnia aktualizacja: 26 kwietnia, 2020